تورم پا در بز ، نوعی آسیب دیدگی در ناحیه پا ناشی از برخورد سطوح سخت است. که در صورت عدم درمان و عفونت سبب تلف شدن حیوان و مرگ میگردد.
بررسی دلایل تورم پا در بز
تورم پا در بز به علت آسیب و زیان ناشی از برخورد چیزی یا تصادف است. در حین برخورد امکان دارد پا دارای عفونت باکتریائی ثانویه یا فاقد آن باشد. بطور معمول تورم پا به همراه لنگش آن جزو رایجترین اتفاقاتی است که در طی سفرهای صادراتی برای بُز رخ میدهد.
پای این حیوان دامی بطور معمول در هنگام حمل و نقل به دلیل ساییدگی ، تماس و برخورد سطوح سخت با آن دچار آسیب میشود. سطوح سخت ، تجمع مدفوع ، ساییدگی و زخمهای اولیه پا و در کل آسیب جزئی پا در طول سفر امکان دارد عفونی و دچار عفونت شود.
علاوه بر حمل و نقل این حیوان در صورتیکه در آغل با جمعیت زیادی قرار داشته باشد. همیشه در معرض آسیب دیدگی پا قرار دارند. هنگام دراز کشیدن حیوان پاهای عقبی آن معمولا کمتر در معرض دید قرار دارد بنابراین پاهای عقبی آن بیشتر در معرض آسیب قرار دارند.
بُزهایی که سطح کف آغل آنان لغزنده است یا در هنگام فشار جهت دستیابی به مواد غذایی بیشتر در معرض خطر ساییدگی پوست سُم هستند. این آسیب دیدگی پوست موجب ایجاد پیش زمینه ای برای ایجاد عفونت باکتریائی میشود.

اثرات جانبی تورم پا در بز
▪دقت کنید آسیبها و صدمات اولیه جزئی و بی خطر هستند. اما با گذشت زمان این آسیبها امکان دارد ، در اثر زیان مجدد بیشتر شود. و به علت قرارگیری در معرض مواد مدفوع روی زمین حاوی آلودگی و منجر به سلولیت موضعی ، تورم و لنگش پا شوند.
▪مقدار عفونت بستگی به مکان ، میزان ساییدگی و آسیب اولیه دارد. پیشرفت و ترفیع سلولیت سبب توسعه تورم ، لنگش و ایجاد سمومی میشود که حیوان را ناتوان میکند ، در اینصورت موجب مرگ و کشتار بُز میگردد.
▪لنگش سبب ناتوانی در حیوان در ایستادن و عدم تعادل میشود و همین موارد به احتمال زیاد حیوان را کم اشتها بی آب و بدن او را برای گونه هایی از بیماریهای دیگر همچون استرس گرمایی مهیا و مستعد میکند.
▪حذف حیوان از بازرسیهای بهداشتی به علت تورم پای آن
اثرات جانبی فوق که ناشی از تورم پا میباشد میتواند بطور مستقیم و غیرمستقیم سبب تلف شدن و مرگ حیوان شود.
اثرگذاری مستقیم آن مرگ خود حیوان یا کشتار آن است. و اثرگذاری غیر مستقیم آن سبب ایجاد پیش زمینه هایی در بدن حیوان به منظور ابتلاء به بیماری های دیگر میشود.

علائم بالینی تورم پا در بُز
▪ امکان دارد دارای لنگش خفیفی یا فاقد آن باشد.
▪پارگی و آسیب دیدگی پا به احتمال زیاد قابل مشاهده نمی باشد چون کوچک هستند ، البته در صورتیکه پا تمیز باشد شاید قابل دید باشد.
▪اگر تورم پا ناشی از عروق کرونر و مفصل پاسترن باشد ، کف پا و انگشتان آن دچار کبودی و تورم و یا فضای بین انگشتی دچار پوسیدگی خواهد شد.
▪ترشح پوستی ناشی از زخم

نحوه درمان
بهبودی تورم پا در این حیوان دامی بدون درمان امکان پذیر است. اما به احتمال زیاد دوباره ورم و عفونت خواهد کرد ، از طرفی پیشرفت سلولیت آن قابل کنترل نیست. به همین دلیل بایستی بُز را طبق موارد ذیل درمان کنید :
▪حیوانی را که دچار آسیب شده است را به آغلی دیگر به نوعی آغل بیمارستانی حاوی بستر تمیز و نو منتقل کنید.
▪پس از انتقال و جایگیری حیوان از یک دوره از آنتی بیوتیک ها (پنی سیلین پروکائین ، اکسی تتراسایکلین) به علاوه داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی (فلونیکسین مگلومین ، کتوپروفن ملوکسیکام) را برای بُز آسیب دیده تجویز کنید.
▪پس از اتمام دوره درمانی بایستی حیوان را مجدد معاینه کنید.
(* از تجویز پنی سیلین ها و گلوکوکورتیکواستروئیدهایی که دارای اثری طولانی مدت هستند ، خودداری کنید.)

راهکارهای پیشگیری
▪هنگام حمل و نقل از تراکم بالای جمعیت خودداری کنید.
▪نباید اجازه دهید حیوانات ایستاده بر روی حیوانات دراز کشیده قدم بگذارند و از فراهم کردن چنین موقعیتهایی خودداری کنید.
▪اعمال فشار کم در هنگام بارگیری و تخلیه سبب کاهش آسیبها و زیانهای احتمالی میشود.
▪پس از حمل بُزها ، به معاینه آنان بپردازید و حیواناتی که پای آنان دچار ورم و زخم است را جداسازی و سپس درمان کنید.
▪در طول سفر ، بایستی ساق پای همه حیوانات را (۲) بار در طول روز با استفاده از تجهیزات نوین اسکن معاینه و بررسی کنید.