تغذیه پرندگان

نیاز پرندگان به خوراک یکی از احتیاجات طبیعی جهت بقای عمر میباشد. تغذیه هر گونه از پرندگان بر مبنای نیازهای تغذیه ای بدن آنان متفاوت است.

تغذیه پرندگان باید حاوی چه موادی باشد؟

نیازهای تغذیه ای دقیق برای اکثر گونه های پرندگان هنوز بطور دقیق مشخص نیست.

استثناء پرندگانی هستند که برای غذا یا محصولات دیگر همچون مرغ ، شترمرغ و قرقاول پرورش می یابند.

هنگام کار با مجموعه‌های جانورشناسی بزرگ حاوی گونه‌های متفاوت ، یک رویکرد تیمی برای مدیریت تغذیه برای گونه‌های مختلف حیاتی است.

 تجربه نگهبانان در مورد عادات و ترجیحات پرندگان ، همراه با نظرات متصدی ، دامپزشک و مشاوران تغذیه خارجی همه ضروری است. 

ورودی سایر موسسات که در آنها یک گونه خاص دارای سابقه عمر طولانی و تولید مثل موفق است می تواند بسیار ارزشمند باشد. در مجموعه های بزرگ کاهش ضایعات ، فساد ، تغذیه بیش از حد و تهیه رژیم غذایی بسیار وقت گیر باید با هدف بهبود تغذیه پرندگان در نظر گرفته شود.

تغذیه پرندگان دانه خوار

بسیاری از پرندگان گالیناسه(دانه خوار) همه چیزخوار هستند. جیره های تجاری برای پرندگان خانگی ، بوقلمون های خانگی و بلدرچین ژاپنی موجود است.

در طول دوره های غیر مولد ، یک رژیم غذایی نگهدارنده میتواند (۳_۲) در روز ارائه گردد و باید حاوی کمتر از (۲۰)٪ پروتئین خام باشد.

در طول فصل تولید مثل ، غذا باید انتخابی آزاد داشته باشد و حاوی (۲۵_۲۰)٪ پروتئین باشد.

تغذیه پرندگان بلدرچین

بیشتر بلدرچین ها در درجه اول دانه خوار هستند و تغذیه آنها آسان است.

برخی از گونه های بلدرچین حشره خوار هستند و باید رژیم غذایی با نیازهای پروتئینی خاص برای آنها فراهم شود.

تغذیه قرقاول ها

برخی قرقاول ها اغلب از مواد گیاهی استفاده میکنند و به نوعی گیاهخوار محسوب میشوند.

جوانه ها ، علف ها ، خزه ها ، توت ها و حشرات نیز جزو مواد غذایی موردپسند آنان میباشد.

تغذیه باقرقره ها

باقرقره ها به دلیل توانایی آنها در تغذیه از گیاهان حاوی کینون ها که توسط حیوانات دیگر مصرف نمی شوند مورد توجه قرار می گیرند.

باقرقره در اسارت و حبس باید غذاهای طبیعی یا حداقل مقادیر زیادی برگ ، علف و توت همراه با مقدار محدودی دانه دریافت کند.

تغذیه این گونه‌های اغلب گیاه‌خوار با جیره‌های تجاری پرندگان شکار یا مرغان اهلی منجر به باروری و سلامتی نامطلوب می‌شود.

مواد مورد نیاز خوراک پرندگان

کوکسیدیواستات و موننسین به برخی از خوراک طیور اضافه میشود.

همه پرندگان گالیناس(بلدرچین ، مرغ ، طاووس ، قرقاول مرغ های دریایی) باید به شن دسترسی داشته باشند.

دانه های مورد استفاده در تغذیه طیور اکثرا حاوی کلسیم و ویتامین‌های کافی هستند و مکمل‌های اضافی فقط در صورت کمبود ویتامین مربوطه در بدن باید انجام شود.