آنفولانزای اسب

آنفولانزای اسب ، نوعی بیماری ویروسی تنفسی حاد و بسیار واگیر است. که با سرعت زیاد و با میزان ابتلاء بسیار در میان جمعیت اسب ها توزیع و منتشر میگردد.

برسی بیماری آنفولانزای اسب

آنفولانزای اسب بسیار مسری است و به سرعت در میان اسب های ساده و بی تکلف گسترش می یابد. اسب های (۵_۱) ساله مستعد ابتلا به عفونت هستند.

برای اولین بار در سال (۱۹۶۳) به عنوان عامل همه گیری گسترده شناخته شد. چین ، ژاپن و استرالیا در سال (۲۰۰۷) اپیدمی های ویرانگر آنفولانزای اسب را تجربه کردند که ده ها هزار اسب را تحت تأثیر قرار داد.

بومی با موارد بالینی پراکنده و عفونت غیر ظاهری در اسب‌های حساس که از بدو تولد ، از طریق کاهش ایمنی یا پس از جابجایی از مناطق یا کشورها به جمعیت وارد شده‌اند ، حفظ می‌شود. یک کشور ناقل برای آنفولانزای اسب به رسمیت شناخته نشده است. نتیجه بالینی پس از قرار گرفتن در معرض ویروس تا حد زیادی به وضعیت ایمنی بستگی دارد. بیماری بالینی از یک عفونت خفیف و غیر ظاهری تا بیماری شدید در حیوانات حساس متفاوت است.

انتقال از طریق استنشاق ترشحات تنفسی صورت می گیرد. اپیدمی ها زمانی ایجاد می شوند که یک یا چند اسب مبتلا به عفونت حاد به یک گروه حساس معرفی شوند.

نتیجه اپیدمیولوژیک به ویژگی های آنتی ژنی ویروس در گردش و وضعیت ایمنی یک جمعیت معین از اسب ها در زمان مواجهه بستگی دارد. مواجهه مکرر طبیعی یا واکسیناسیون منظم ممکن است ، به میزان رانش آنتی ژنی که با گونه های خاص ویروس در برخی از نقاط جهان مشاهده می‌شود ، کمک کند.

علائم آنفولانزای اسب

دوره کمون آنفولانزا (۳_۱) روز است ، علائم بالینی به طور ناگهانی شروع می شود و شامل تب بالا (۱۰۶_۴۱/۱) درجه فارنهایت ، ترشح سروز بینی ، لنفادنوپاتی زیر فکی ، سرفه های خشک ، خشن و غیرمولد است. افسردگی ، بی اشتهایی و ضعف اغلب مشاهده میگردد.

علائم بالینی معمولا کمتر از (۳) روز در موارد بدون عارضه طول می کشد. ویروس آنفولانزا در سلول های اپیتلیال تنفسی تکثیر می شود. و در نتیجه اپیتلیوم نای و برونش و مژک ها تخریب می شود.

سرفه در اوایل دوره عفونت ایجاد می شود و ممکن است برای چند هفته ادامه داشته باشد. ترشحات بینی ، اگرچه در ابتدا کمی و سرز هستند ، ممکن است به دلیل عفونت باکتریایی ثانویه تبدیل به مخاط چرکی شوند.

اسب‌های آسیب‌دیده خفیف در (۳_۲) هفته بهبود می‌یابند. اسب‌هایی که به شدت مبتلا شده‌اند ممکن است تا (۶) ماه بهبود یابند. بهبودی ممکن است با محدود کردن کامل فعالیت بدنی شدید تسریع شود. بازسازی اپیتلیوم دستگاه تنفسی (۲۱) روز طول می کشد. در این مدت ، اسب ها مستعد ابتلا به عوارض باکتریایی ثانویه هستند.

عوارض با محدود کردن ورزش ، کنترل گرد و غبار ، ارائه تهویه عالی و رعایت بهداشت پایدار به حداقل می رسد.

تشخیص آنفولانزای اسب

وجود یک عفونت تنفسی به سرعت در حال گسترش در گروهی از اسب ها که با شروع سریع ، تب بالا ، افسردگی و سرفه مشخص می شود.

تشخیص قطعی را می توان با جداسازی ویروس ، تشخیص آنتی ژن آنفولانزای نمونه های سرم جفتی  این نمونه ها باید بلافاصله پس از شروع بیماری تهیه شوند.

جداسازی ویروس در جنین جوجه بسیار اختصاصی است اما به دلیل آلودگی باکتریایی نمونه برای تشخیص آنفولانزا حساسیت کمتری دارد. 

تشخیص آنتی ژن با استفاده از کیت آنفلوانزای انسانی انجام می شود که نتایج فوری را ارائه می دهد که تحت تأثیر آلودگی باکتریایی قرار نمی گیرد.

نحوه درمان

▪اسب هایی که دچار عوارض نمی شوند نیاز به استراحت و مراقبت حمایتی دارند. اسب ها باید (۱) هفته برای هر روز تب با حداقل (۳) هفته استراحت جهت بازسازی دستگاه مخاطی استراحت کنند.

▪پیشگیری از آنفولانزا نیازمند اقدامات مدیریتی بهداشتی و واکسیناسیون است. قرار گیری در معرض را می توان با جداسازی اسب های مبتلاء برای (۲) هفته کاهش داد.

▪واکسن های متعددی به صورت تجاری برای پیشگیری از آنفولانزای اسب در دسترس هستند. نوعی واکسن آنفولانزای زنده داخل بینی ، که برای القای محافظت آنتی بادی مخاطی (محلی) کاربرد دارد. این واکسن به دما حساس است و قادر به تکثیر فراتر از مجرای بینی میباشد.