آبزی پروری یکی از صنایعی است که به دلیل تقاضای مردم بسیار رایج است. یکی از شاخه های آن پرورش ماهی است که تاثیرات منفی زیادی روی محیط میگذارد.
تاثیرات منفی پرورش ماهی
آبزی پروری فواید زیادی دارد ، اما نگرانی های متعددی نیز با آن مرتبط است. تأثیری که بر مناطق میگذارد ، باید مدیریت شود تا عملیات پایدار تضمین شود. در غیر این صورت ، آبزی پروری به سرنوشتی مانند صید بی رویه جمعیت های وحشی دچار خواهد شد.
▪اولین تأثیری که آبزی پروری بر محیط اطراف می گذارد عملیات خاصی است که نگرانی اصلی آن آلودگی است.
▪ یک مزرعه ماهی موفق ، برای حفظ ذخایر خود به پودر ماهی نیاز دارد. پرورش ماهی همچون هر روش کشاورزی دیگر مصرف مواد غذایی توسط انبار منجر به ضایعات می شود. از آنجا که جمعیت یک گونه در یک مزرعه ماهی به طور قابل توجهی متراکم تر از آن چیزی است که به طور طبیعی رخ می دهد مواد زائد تولید شده نیز متمرکزتر هستند.
▪مزارع پرورش ماهی با مدیریت ضعیف نیز می توانند پناهگاهی برای بیماری هایی مانند شپش ماهی باشند. در حالی که شپش برای سلامت و کیفیت ماهی مضر است. سایر بیماری ها میتوانند بر ماهی داران و ساکنان محلی نیز تاثیر بگذارند.
عملیات آبزی پروری
بسیاری از عملیات آبزی پروری شامل گونه های آبزی است که بومی محیط اطرافشان نیستند.
درصورتیکه این عملیات شامل مدیریت ماهی قزل آلا آب دریا یا ماهی کپور در حوضچههای آب شیرین باشد ، این امکان وجود دارد که گونههای عجیب و غریب به محیط اطراف خود فرار کنند.
هنگامی که به آنها اجازه داده می شود در محیط طبیعی مخلوط شوند. گونه های غیر بومی این فرصت را خواهند داشت که با گونه های بومی تولید مثل کنند و تنوع ژنتیکی آن منطقه را تغییر دهند.
اکنون که منبع تغذیه آنها در مزرعه ماهی در دسترس نیست ، گونه های عجیب و غریب ممکن است به گونه های محلی به عنوان منبع غذایی روی آورند. یا ، تازه واردها ممکن است بتوانند برای منابع غذایی با گونه های بومی رقابت کنند و فشار نامطلوبی را بر آن گونه وارد کنند.
تاثیرات زیست محیطی پرورش ماهی
یکی از عوارض جانبی ایجاد مزرعه ماهی در جایی که قبلاً وجود نداشته است، تأثیر آن بر جمعیت پرندگان محلی است. پرندگان ممکن است در منطقه مزرعه جمع شوند و از این نظر به عنوان یک منبع غذایی احتمالی نگاه کنند. تولید محصول محلی ممکن است نتواند در برابر افزایش تراکم پرندگان مقاومت کند.
آخرین تأثیر منفی احتمالی آبزی پروری می تواند از دست دادن زمین باشد. مزارع پرورش ماهی در استخرهای دست ساز به سطح قابل توجهی از سطح زیر کشت نیاز دارند تا این گونه از بچه ماهی تا بالغ کامل پرورش یابد. آن سطح زیر کشت را نمی توان برای مقاصد دیگر مورد استفاده قرار داد ، که می تواند تأثیر قابل توجهی بر مناطق در حال رشد یا مکان هایی با سایر نیازهای کشاورزی داشته باشد.
مانند بسیاری از عملیات کشاورزی ، آینده نگری در مورد این اثرات منفی می تواند اجتناب شود و در واقع به نتایج مثبت تبدیل شود. مواد زیستی از مزارع پرورش ماهی ، اگر سمی یا غنی از مواد شیمیایی خاص نباشند. می توانند لایروبی شوند و به عنوان کود در تولید محصولات محلی استفاده شوند.
