میگو های آکواریومی

میگو های آکواریومی جزو میگوهای قابل پرورش در آکواریوم های خانگی که تغذیه آن ها از طریق جلبک ها و مواد غذایی باقیمانده صورت میگیرد.

پرورش میگو های اکواریومی

پرورش میگوهای آکواریومی در چند سال اخیر دارای محبوبیت خاصی نزد برخی از اشخاص علاقه مند به این زمینه میباشد.

میگوهای آکواریومی جزو موجودات جالب و جذاب که در طیف های رنگی فراوانی موجود میباشند.

به نظر اکثر اشخاص پرورش میگوهای آکواریومی عملی دشوار است. اما در صورت یادگیری نحوه ی پرورش این موجود ، کاری آسان و راحت محسوب میشود.

تغذیه میگو های آکواریومی

میگوها جزو موجودات گوشتخوار و گیاهخوار میباشند که تغذیه خود را از طریق مصرف مواد غذایی زنده یا مرده انجام میدهند.

میگوهای آکواریومی نابالغ تغذیه خود را از طریق گیاهان به علاوه پلانکتون ها انجام میدهند.

اما تغذیه میگوهای بالغ از گیاهان ، جلبک ها ، ماهی های کوچک ، کرم های زنده و مرده صورت میگیرد.

میگوهای موجود در اکواریوم های زینتی با تغذیه از طریق مصرف جلبک های موجود در آکواریوم و مواد غذایی باقیمانده سبب پاکسازی آکواریوم میگردد.

مراحل تولیدمثل میگوها

▪استارت تولیدمثل میگو های آکواریومی پس از ترشح هورمون های جنسی میگوی ماده در آب صورت گیرد.

▪پس از تشخیص هورمون جنسی میگوی ماده توسط میگوی نر ، اسپرم خود را بر روی سطوح آن ها یا تخمک ها جهت لقاح سازی رها میکند.

▪تخمک ها تا قبل از موقع خروج در ناحیه زیرین بدن میگوی اکواریومی ماده باقی میمانند.

▪میگو جهت اکسیژن رسانی تخمک ها و رفع عوامل بیماری زا بایستی بطور مدام دُم خود را تکان میدهند.

پوست اندازی میگو

پوست‌اندازی جزو فرآیندهای طبیعی جهت رشد بندپایان است.

این فرآیند یکی از جنبه‌های مهم فیزیولوژی در سخت‌ پوستان علی الخصوص میگو های آکواریومی میباشد. که به‌طور مستقیم و غیرمستقیم بر روی سوخت و ساز ، تولیدمثل و رفتار جانور نیز اثرگذار میباشند. بروز پوست اندازی میگوهای آکواریومی بر مبنای میزان رشد و مراتب آن صورت میگیرد.

در زمان پوست‌اندازی تحولات اساسی چرخه ای در بافت‌ها ، لایه‌های مختلف پوست ، غدد لنفاوی ، دستگاه گوارش و ترکیبات دفعی بدن میگو اتفاق می افتد.

البته مهار پوست اندازی سخت پوستان از طریق دستگاه عصبی مرکزی و هورمون ها صورت میگیرد.