دارو و مکمل

مس در دام

کمبود مس در دام قروشگاه آنلاین آژنو

مس نوعی از مواد معدنی حیاتی و ضروری بدن به منظور انجام سازوکارهای نرمال بدن تلقی میشود. کمبود مس در دام سبب ایجاد اختلال در اعمال بدن میگردد.

بررسی گروه ماده معدنی مس در دام

مواد معدنی ، جزو عناصر غیرآلی میباشند که منشاء آنان خاک سنگ و آب میباشد. این مواد معدنی را میتوان بطور مستقیم یا غیرمستقیم از طریق طبیعت به دست آورد.

اکثر مواد معدنی علاوه بر طبیعت ، در بدن جانداران به ویژه دام و طیور وجود دارند.

تعدادی از این مواد معدنی موجود در طبیعت جزو مواد ضروری و حیاتی بدن جانداران هستند که کمبود و افزایش میزان آنها موجب اختلالاتی در سازوکارهای مختلف بدن میگردد. این تعداد از مواد معدنی مواد ضروری بدن تلقی میشود.

این تعداد از مواد معدنی ضروری و مورد نیاز بدن به (۲ دسته) ماکرومینرال و میکرومینرال تقسیم می گردند.

مواد معدنی ماکرومینرال شامل کلسیم ، کلراید ، منیزیم پتاسیم ، سدیم و فسفر میباشد. و مواد معدنی میکرومینرال متشکل از کروم ، مس ، فلوراید ، ید آهن ، منگنز ، سلنیوم ، روی و مولیبدنوم میشود.

میزان اهمیت این (۲ دسته) از مواد معدنی یکسان است اما تفاوت در مقدار تراکم آنها در بدن است ، بعبارتی میزان ماکرومینرالها در بدن بیشتر از میزان میکرومینرالها میباشد.

قصد ما در این مطلب بررسی نقش مس و اثرات ناشی از کمبود آن در دام میباشد.

نقش مس در بدن حیوانات دامی

مس باعث جذب آهن و بکارگیری آن در خون و حاوی بسیاری از آنزیمهای مفید فراوان است.

بیشترین میزان مس در کبد ، مغز ، کلیه ، قلب ، نواحی رنگی چشم ، موها و پشم است. این ماده معدنی جزو عناصر حیاتی بافتهای خونی به منظور رشد و نگهداری سلولهای خونی است. که کمبود آن موجب بروز اختلالاتی در عملکرد این سلولهای خونی میگردد.

مس برای دام
مس برای دام

بررسی اَنواع فقدان مس در حیوانات دامی

کمبود مس بطور معمول در فصول بهار و تابستان رخ میدهد چون علفها و گیاهانی که تازه روییده اند میزان کمی از این ماده معدنی را در خود دارند. البته کمبود مس گاهی اوقات در دامهای محصور به وجود می آید ، چون این دامها اکثرا از علوفه خشک و جیره غذایی کنسانتره تغذیه میکنند که غنی از ماده معدنی مس هستند.

کمبود مس در (۲ نوع) اتفاق می افتد :

▪اولیه

▪ثانویه

کمبود مس اولیه در دام

همانطور که ذکر شد کمبود مس در فصول بهار و تابستان اتفاق می افتد. که علت آن علوفه و گیاهان تازه و جوان است که حاوی درصد کمی از مس هستند. نوع اولیه این کمبود ناشی از درصد کم این ماده معدنی در موادغذایی حیوانات دامی است.

علائم :

▪کمبود مس اولیه موجب کاهش اشتها و در نتیجه کاهش رشد حیوان دامی میگردد.

▪اُفت میزان جذب آهن

▪به دلیل جذب کم آهن ، کم خونی در حیوان ظاهر میشود.

▪اختلال در اندازه ، رشد مو و پشم

▪تغییرات کیفی مو و پشم حیوان

▪باعث تحلیل و ضعف رنگدانه سیاه پشم و مو مخصوصا در اطراف چشم حیوان دامی میگردد.

▪ایجاد ضایعات استخوانی

▪نرم شدن بافت استخوانی

▪عدم هماهنگی و ناپایداری حرکات عضلانی

مس در دام
مس در دام

کمبود مس ثانویه

کمبود مس ثانویه هم در همان فصول بهار و تابستان رخ میدهد این نوع از کمبود به علت عدم تعادل میان (۲) ماده معدنی مس و مولیبدنیوم است.

مولیبدنیوم نوعی ماده معدنی است که در تولید بعضی از آنزیمها دخیل است و نقش دارد.

عدم تعادل میان میزان مس و مولیبدنیوم باعث ایجاد نوعی بیماری به نام مولیبدنیوزیس میشود. این بیماری سبب اسهال حیوان به مدت (۱۰_۸) روز میگردد ، طیف رنگی این اسهال به رنگ (زرد مایل به سبز تا رنگ سیاه) وجود دارد.

راهکار صحیح جهت جبران این نوع کمبود بکارگیری و مصرف سولفات مس در علوفه و موادغذایی غنی از مولیبدنیوم است.

علائم :

▪کمبود این ماده معدنی ناشی از نوع ثانویه یعنی افزایش میزان مولیبدنیوم موجب کاهش رشد و اشتهای حیوان دامی میشود.

▪کم خونی حیوان

▪تورم و التهاب دستگاه تناسلی

▪کمبود مس ثانویه باعث اسهال آبکی کف دار حیوانات دامی میگردد.

▪پوکی و شکستگی استخوان

مس در دام
مس در دام

مسمومیت ناشی از مس

اگر حیوان دامی ، از علوفه مراتعی که درصد این ماده معدنی موجود در آنها بیش از حد معمول است ، استفاده کند. یا توسط جیره ای غذایی که حاوی بیش از حد معمول مس است ، بطور مستمر و به مدت زمانی طولانی تغذیه گردد. این افزایش مس از حد معمول سبب بروز نوعی بیماری به نام زردی(یرقان همولیتیک) میشود.

در اینصورت اولین عضو بدنی که دچار آسیب میگردد ، کبد میباشد. چون کبد نسبت به سایر اعضا میزان بیشتری از ماده معدنی مس را در خود ذخیره و نگهداری میکند و در هنگام نیاز بدن از آن استفاده و آن را مورد مصرف قرار میدهد.

بروز این بیماری سبب تخریب گلبولهای قرمز در عرض (۱۲۰) روز و تحلیل توانایی بافت کبدی به منظور ذخیره رنگدانه های صفراوی حاصل از سوخت و ساز گلبول قرمز میشود.

این عمل موجب تجمع و متراکم سازی رنگدانه های صفراوی ای که در اثر تجزیه و عملکرد گلبولهای قرمز تولید میشوند ، میگردد در نتیجه باعث رنگ پریدگی حیوان متمایل به رنگ زرد میشود.

زردی یرقان
زردی یرقان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *