ویروس کم خونی طیور

ویروس کم خونی طیور نوعی ویروس لاعلاج که در صورت بروز میتواند سبب کاهش گلبول های قرمز و اختلال در عملکرد طبیعی سیستم ایمنی بدن شود.

ویروس کم خونی طیور چیست؟

درگیری مرغ به کم خونی منجر به آلودگی ، کم خونی ، کاهش وزن ، اختلال در سیستم ایمنی و افزایش تلفات آن ها میشود.

آلودگی طیوری با سن بیشتر از (۴_۳) هفته بطور معمول فاقد علائم بالینی است. اما قادر به اختلال در سیستم ایمنی ، بروز عفونت های ثانویه و زیان های اقتصادی میباشد.

درمان منحصر بفردی جهت درمان این ویروس وجود ندارد. و فقط میتوان آن را با استفاده از راهکارهای پیشگیری و انجام واکسیناسیون ، کنترل کرد.

بنابراین بکارگیری راهکارهای جلوگیری از بروز این بیماری از اهمیت شایانی برخوردار است. چون بروز آن فاقد درمان و میتواند سبب تلفات زیاد و تحمیل خسارات اقتصادی فراوانی به پرورش دهندگان شود.

علت بروز ویروس کم خونی در طیور

پس از درگیری جوجه های حساس به این ویروس ، ویرمی(جریان ویروس ها به درون خون) در عرض (۲۴) ساعت اتفاق می افتد.

این ویروس تا (۳۵) روز پس از درگیری در محتوای راست روده و اکثر اندام های بدن طیور وجود دارد.

نواحی اصلی توزیع و انتشار این ویروس شامل گلبول های قرمز موجود در مغز استخوان و سلول های سیستم ایمنی میباشد.

آنتی بادی(پادتن) های خنثی کننده در (۲۱) روز پس از درگیری به ویروس ایجاد میشوند. و علائم بالینی ، خون شناسی و تاثیرات ناشی از آسیب این بیماری بر بافت ، سلول و اندام های بدن طیور پس از گذشت (۳۵) روز به شرایط نُرمال و طبیعی خود برمیگردند.

بروز عفونت ناشی از ویروس کم خونی طیور تاثیرات منفی فراوانی بر توزیع گلبول های سفید طحال ، تولید اینترلوکین(نوعی پروتئین) و اینترفرون ها(نوعی پروتئین) توسط هرکدام از گلبول های سفید دارد.

علاوه بر این موارد ، بروز عفونت ناشی از ویروس در جوجه هایی با سن بیشتر از (۴) هفته پس از کاهش میزان آنتی بادی های منتقل شده از بدن طیور مادر قادر به اختلال در عملکرد طبیعی سیستم ایمنی بدن ، بروز عفونت های ثانویه و تلفات اقتصادی میباشد.

نحوه انتقال ویروس کم خونی

انتقال افقی عفونت ناشی از ویروس مذکور از طریق تغذیه مدفوع طیور آلوده ، مجرای تنفسی ، بافت پوششی آلوده و بستر آلوده به ویروس اتفاق می افتد.

انتقال این ویروس بصورت عمودی از طریق طیور والد آلوده تا زمان ایجاد آنتی بادی مربوط در بدن آن ادامه دارد. بنابراین ، جوجه های درون تخم این طیور آلوده به ویروس کم خونی میباشند.

و همانطور که ذکر شد ، این ویروس قابلیت انتقال بصورت افقی را دارد. و از جوجه ها بصورت افقی به جوجه های حساس دیگر منتقل میگردد.

علائم بالینی

▪پیدایش این ویروس سبب کم خونی شدید طیور علی الخصوص جوجه ها میگردد.

▪کاهش اشتها

▪کاهش وزن

▪بی حالی و افسردگی

▪لختگی خون

▪لکوپنی(کاهش گلبول های سفید خون)

▪بروز پان سیتوپنی(کاهش گلبول های سفید خون ، گلبول های قرمز و پلاکت ها)

▪در صورت بروز عفونت ثانویه ناشی از این ویروس ، مرگ و میر زیادی رخ میدهد.

چگونگی تشخیص

شما میتوانید با انجام آزمایش های مربوط بر مبنای تاریخچه ، علائم و مطالعه بافت های بدن طیور از وجود این ویروس آگاه شوید.

تایید این تشخیص مستلزم شناسایی ویروس از (DNA) موجود در مغز استخوان با استفاده از شیوه های کمیاب آزمایش است.

نحوه درمان

همانطور که ذکر شد ، بیماری ویروس کم خونی طیور فاقد درمان منحصر بفردی است.

تنها راهکار مهار عفونت ناشی از این ویروس ، واکسیناسیون گله های طیور پرورشی با استفاده از واکسن های مربوط در مدت زمان قبل از دوره تولید تخم میباشد.

واکسن های مربوط موجود این بیماری را به (۲) روش تزریقی و خوراکی بصورت ترکیب با آب شرب قابل استفاده است.

چون درگیری همزمان به این ویروس و سایر ویروس هایی که سبب اختلال در سیستم ایمنی میشوند سبب هم افزایی تاثیر آن ها میگردد.

بعبارتی وجود همزمان ویروس طیور و سایر ویروس های مشابه سبب افزایش تاثیرات ناشی از آن ها و در نتیجه آلودگی و تلفات بیشتر میشود.

بنابراین ، پیشگیری از بروز آن حاوی اهمیت بسزایی است ، چون بروز آن فاقد درمان و نابودی میباشد.