تغذیه پرندگان آبزی

تغذیه پرندگان آبزی ماهیخوار و گیاهخوار بر اساس محتوای پروتئینی ، چربی و ویتامین های مختلف در آن تعیین میشود.

زیستگاه پرندگان آبزی

پرندگان را میتوان از لحاظ وابستگی به زیستگاه به (۲) دسته خشکی‌زی و آبزی تقسیم‌بندی کرد.

پرندگان آبزی از نظر جیره غذایی و زاد‌آوری وابستگی و سازگاری فراوانی با منابع آبی و محیط‌های آبی دارند.

وابستگی پرندگان آبزی به منابع آبی برای تغذیه ، لانه سازی ، زادآوری ، پناه‌گرفتن و استراحت در گونه‌های مختلف متفاوت است.

این گونه از پرندگان به مرور دارای سازگاری های متفاوتی با محیط های آبی به علت تحولات ظاهری و فیزیولوژیک هستند.

دسته بندی پرندگان آبزی

غاز سانان راسته ای از پرندگان هستند که شامل اردک ها غازها و قوها میباشند.

پرندگان غاز سانان همچون قوها ، غازها و اردک ها گیاهخوار میباشند. و پرندگان غاز سانانِ دیگر همچون اردک های دریایی و مرگانسر ماهیخوار میباشند.

طیور آبزی گیاهخوار

تغذیه پرندگان آبزی گیاهخوار بایستی دارای (۱۷_۱۴)٪ پروتئین ، (۶_۳)٪ چربی به علاوه مکمل های ویتامینی باشد.

در فصول تولیدمثل پروتئین های موجود در تغدیه پرندگان آبزی را میتوانید (۲۱_۱۶)٪ را افزایش دهید.

در فصل زمستان به علاوه مناطق سرد میتوانید با افزایش (۲۰)٪ ذرت به جیره غذایی ، سبب ذخیره چربی و در نتیجه میزان گرمای بیشتر در بدن پرندگان آبزی شوید.

جیره غذایی پرندگان آبزی ماهیخوار

تغذیه پرندگان آبزی ماهیخوار بایستی حاوی (۴۰_۲۵)٪ پروتئین و (۱۰_۵)٪ چربی میباشد.

دقت کنید ، جیره های غذایی پرندگان آبزی نباید قبل از مصرف ، درون آب بصورت شناور حل شوند.

اختلالات ناشی از تغذیه

در صورتیکه جیره غذایی پرندگان آبزی فقط متشکل از نان ، کاهو و ذرت باشد ، سبب کمبود ویتامین های مورد نیاز به علاوه پروتئین میشود. در اینصورت منجر به تضعیف پرهای ضعیف ، تورم مفاصل و پودودرماتیت (التهاب پا) میشود.

تغذیه پرندگان آبزی جوان بایستی دارای (۸_۵)٪ چربی و (۲۰_۱۶)٪ پروتئین باشد.

البته دقت کنید رشد سریع السیر پرندگان آبزی سبب تحولات فرم استخوانی به علاوه مفاصل میشود.