آبشش ماهی سبب اکسیژن رسانی مناسب به ماهی و در نتیجه تنفس آن میشود. علاوه بر آن آبشش سبب تنظیم میزان (PH) خون میشود.
نقش آبشش ماهی در تنفس آن
تنفس ماهی از طریق دریافت اکسیژن محلول در آب توسط آبشش ها رخ میدهد.
آب موجود به دهان این جاندار آبزی وارد میشود و ماهی این آب را از طریق عبور از رگ های خونی و آبشش ها خارج میکند. آبشش ها اکسیژن را از آب میگیرند و به آب اجازه می دهند دی اکسید کربن و آمونیاک را از رگ های خونی آبشش دور کند.
تارهای آبشش قسمت های قرمز و گوشتی آن محسوب میشوند. این تارها سبب ورود اکسیژن به خون میشود. هر تار موجود در آبشش حاوی تعداد زیادی از شاخه های ریز در دسترس آب است.
شاخه ها دارای مویرگ های خونی در زیر بافت پوششی هستند که سبب جداسازی خون از آب میگردد. در نتیجه به اکسیژن و کربن دی اکسید اجازه عبور میدهند.
البته ، تمامی ماهی ها جهت تنفس بطور کامل از آبشش استفاده نمیکنند. برخی از ماهی ها قسمت بیشتری از اکسیژن لازم خود را از طریق پوست جذب میکنند.
برخی دیگر دارای ریه ها یا سایر محفظه های هوای جانبی جهت تنفس هوا از سطوح آبی هستند. و این گونه ماهی ها در صورت عدم دسترسی به سطح آب ممکن است غرق شوند.
تار های آبشش ماهی
نقش آبشش ها :
▪دفع دی اکسید کربن
▪تنظیم میزان (PH) خون
▪نظم دهی به میزان یون های معدنی
▪حذف مواد زائد نیتروژن به شکل آمونیاک
تارهای آبششهای ماهی دارای ساختاری مبهم و سطوح فراوانی میباشد. شاخه ی موجود در رشته ها به نوعی انشعابات تارها محسوب میشوند.
این شاخه ها دارای مویرگ های خونی کوچک مخالف جریان آب میباشد. آب در دسترس شاخه ها دارای میزان اکسیژن بیشتری نسبت به خون میباشد. بنابراین به شاخه های موجود در آبشش ماهی اکسیژن جذب میشود. در نتیجه دی اکسید کربن به طور غیر فعال از خون به درون آب پخش می شود.
نقش قوس های آبششی
اکثر ماهی ها حاوی سه یا چند قوس آبششی در هر ناحیه ی بدن هستند. قوس آبشش این جاندار سبب پشتیبانی از تارهای آبشش میشود.
هر قوس آبششی متشکل از اندامی فوقانی و اندامی تحتانی متصل در پشت است.
همانطور که ذکر شد ، قوس های آبشش سبب پشتیبانی و محافظت از آبشش ها و رگ های خونی میشود.
شن کش آبشش چیست؟
شن کش آبشش نوعی برآمدگی استخوانی است که در تغذیه جاندار آبزی مذکور نقش دارد.
تعداد و فرم شن کش آبشش بر مبنای جیره غذایی ماهی متفاوت است.
شن کش های آبشش با فاصله زیاد در تغذیه ماهی ها از طعمه های بزرگ سبب جلوگیری از رهاسازی و فرار طعمه میگردد.
در جانداران آبزی که تغذیه ان ها از طعمه های کوچک صورت میگیرد. شن کش های آبشش باریک و بلند بیشتر وجود دارند.
برخی از ماهی ها بیشتر از (۱۵۰) شن کش فقط در قوس پایینی دارند.
شن کش سبب جمع آوری مواد غذایی در گلو میشوند.
